ΟΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

Του Αλέξανδρου Κωστόπουλου. Προέδρου του Συνδέσμου Ελλήνων Οικονομικών Διευθύνων – ΣΕΟΔΙ.
Δημοσίευση στο ΒΗΜΑ της 23.2.2020

Η χώρα μας, ύστερα από την πρόσφατη λαϊκή ετυμηγορία και μετά από μια δεκαετή εφιαλτική περιπέτεια, η οποία απορρύθμισε τον παραγωγικό μας ιστό, φαίνεται ότι επί τέλους εξέρχεται από το τούνελ της ύφεσης και βρίσκει το βηματισμό της σε ένα στέρεο έδαφος αναπτυξιακής προοπτικής.
Η σημερινή κυβέρνηση καθώς έχει υιοθετήσει τα κατάλληλα θεσμικά μέτρα, ευρίσκεται πράγματι στη σωστή κατεύθυνση και η οικονομία δείχνει να τροχοδρομεί πλέον στη ορθή δημοσιονομική τροχιά.
Η μαγική λέξη είναι οι επενδύσεις, που αποτελούν την προϋπόθεση της ανάπτυξης και το στοίχημα που πρέπει να πετύχει η κυβέρνηση. Όμως, για να ευδοκιμήσει η επιχειρηματικότητα στη χώρα μας, εννοείται ότι πρέπει να συντρέξουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις, που συμπυκνώνονται στη λέξη οικονομικό περιβάλλον και αυτό είναι η πολιτική σταθερότητα, το σταθερό φορολογικό καθεστώς, οι χαμηλοί φορολογικοί συντελεστές, η πάταξη της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς, που όλα αυτά στοιχειοθετούν την έννοια της συμπαράστασης της πολιτείας προς το επιχειρείν. Οι παράγοντες αυτοί, συμβάλλουν στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, και τελικώς στην σταθεροποίησή της, πράγμα που την οδηγεί πολλαπλασιαστικά σε μεγαλύτερους βαθμούς ανάπτυξης.
Ειδικότερα, οι κρίσιμοι παράγοντες, που πρέπει να τύχουν της άμεσης κυβερνητικής προσπάθειας , πρέπει να είναι:
• Το φορολογικό σύστημα, που πρέπει να είναι σταθερό, απλό και δίκαιο, να λειτουργεί κατά τρόπο που να αποθαρρύνει τη φοροδιαφυγή. Πρέπει να έχει μακρύ χρονικό ορίζοντα, να κωδικοποιηθεί, να είναι σαφές. Η ασάφεια και το πολυδαίδαλο της φορολογικής νομοθεσίας οδηγεί σε δικαστικές περιπέτειες.
• Το ασφαλιστικό σύστημα, που αποτελεί διαχρονικά άλυτο πρόβλημα, πρέπει επί τέλους να επιλυθεί και να πάψει να αποτελεί παράγοντα αβεβαιότητας για τις επιχειρήσεις, μειώνοντας την αναπτυξιακή τους προοπτική.
• Πρέπει επιτέλους να αποκατασταθεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα, που αποτελεί τον αιμοδότη της οικονομίας μας με την αναμενόμενη εξυγίανση των τραπεζών, ώστε να εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση των επιχειρήσεων.
• Η γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης. Η σημερινή κατάσταση συνιστά σχεδόν αρνησιδικία και η δικαστική αβεβαιότητα αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα των επενδύσεων.
• Να θεσπιστούν γενναία φορολογικά κίνητρα νέων επενδύσεων, κυρίως σε τομείς υψηλής τεχνολογίας. Η ‘απώλεια’ των φορολογικών εσόδων στην περίπτωση αυτή, αντισταθμίζονται από τα φορολογικά έσοδα της αύξησης της απασχόλησης, κάτι που λειτουργεί πολλαπλασιαστικά στην οικονομία και συμβάλλει επί πλέον στην κοινωνική δικαιοσύνη και ευημερία. Ο καινούριος αναπτυξιακός νόμος είναι γεγονός ότι βελτίωσε τον προηγούμενο κυρίως στο ζήτημα των αδειοδοτήσεων. Όμως αυτό εν είναι αρκετό.
• Πρέπει να ολοκληρωθεί το κτηματολόγιο και ο επενδυτικός χάρτης τα χώρας, ώστε να αποφεύγεται η αβεβαιότητα και οι χρονοβόρες διαδικασίες των επενδυτικών σχεδίων. Επίσης, πρέπει να αξιοποιηθεί επί τέλους η τεράστια δημόσια περιουσία.
Όμως, το πρόβλημα της χώρας δεν είναι η διαχείριση των προβλημάτων, τα οποία άλλωστε είναι γνωστά. Το πρόβλημά μας είναι η απόφαση και το θάρρος της εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων από την πλευρά της πολιτείας, που είναι η δημόσια διοίκηση, η γραφειοκρατία, η απονομή της δικαιοσύνης.
Η προσπάθεια πρέπει να εστιαστεί κυρίως στη γραφειοκρατία, τη διαφθορά και την παραοικονομία, που αποτελούν το τρίπτυχο της αθλιότητας της ελληνικής πραγματικότητας και τα συγκοινωνούντα δοχεία της παρακμής που οδήγησαν τα χώρα στην οικονομική εξαθλίωση.
Πάνω απ’ όλα, απαιτούνται γενναίες μεταρρυθμίσεις, υιοθετώντας μια νέα εθνική στρατηγική, με στόχο την αξιοποίηση των συγκριτικών μας πλεονεκτημάτων, της γεωπολιτικής μας θέσης και τις δυνατότητες που προσφέρουν οι καινούριες τεχνολογίες. Πρέπει να πνεύσει άνεμος επαναστατικής αλλαγής σε όλες τις θεσμικές λειτουργίες της πολιτείας που να έχουν ως κοινό παρονομαστή την ενθάρρυνση του επιχειρηματία να επενδύσει και να λειτουργήσει με τους κανόνες των ανεπτυγμένων κοινωνιών, αφού η Ελληνική επιχείρηση αγωνίζεται πλέον στο παγκόσμιο γήπεδο της διεθνοποιημένης αγοράς, όπου οι εξωφρενικοί κύκλοι ζωής προϊόντων και επιχειρήσεων αποτελούν θέμα καθημερινής ρουτίνας, ως αποτέλεσμα ενός έντονου και ανελέητου ανταγωνισμού. Αυτό σημαίνει ταχύτητα προσαρμογής στις νέες τεχνολογίες, αυτοματισμός διαδικασιών, με την ψηφιοποίηση της δημόσιας διοίκησης, που θα συνέβαλλαν στην ταχύτητα διεκπεραίωσης των διαδικασιών και την αποτελεσματική συνεργασία της πολιτείας με την επιχείρηση. Κυρίως, πρέπει να κατεδαφιστεί ότι σαθρό και αμαρτωλό έχει χτιστεί τα τελευταία σαράντα χρόνια στο χώρο της δημόσιας διοίκησης.
Αν δεν αντιμετωπιστούν τα προβλήματα αυτά, οι ξένοι επενδυτές, στους οποίους πρωτίστως ‘επενδύει’ η κυβέρνηση, θα επιστρέψουν στη χώρα τους και αντί για επενδυτές, θα μετατραπούν σε δυσφημιστές, πράγμα που θα αποβεί μπούμερανγκ στις κυβερνητικές προσπάθειες. Αν δεν βελτιωθούν οι συνθήκες επιχειρηματικής δράσης, η χώρα μας θα είναι καταδικασμένη να παλινδρομεί μεταξύ των ‘φαύλων κύκλων πενίας’ και οικονομικής παρακμής.